ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸਰਬੱਤ ਖ਼ਾਲਸਾ

ਕੌਣ: ਸੰਗਤ ਦਮਦਮੀ ਟਕਸਾਲ (ਜਥਾ ਭਿੰਡਰਾਂ) ਦੇ ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਏਸ਼ੀਆ ਸਮਾਚਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇਕੱਠ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਯੂਪੀਆਈ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਬੰਦੂਕਾਂ, ਨੇਜ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਲਗਭਗ 15,000 ਹਮਾਇਤੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ; ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਕੱਠ ਨੇ ਪੰਜ ਮੈਂਬਰੀ ਪੰਥਕ ਕਮੇਟੀ ਥਾਪੀ: ਭਾਈ ਧੰਨਾ ਸਿੰਘ, ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਮਾਨੋਚਾਹਲ, ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਉਸਮਾਨਵਾਲਾ, ਅਰੂੜ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਵੱਸਣ ਸਿੰਘ ਜ਼ਫ਼ਰਵਾਲ। ਗੁਰਮਤੇ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਭਾਈ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਛਪਿਆ ਹੈ। Panthic.org ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਉਸਮਾਨ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਉਂਕੇ ਕਲਾਂ ਦੇ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਕਾਉਂਕੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਬੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਗੁਰਮਤਾ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਜਥੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਹੋਇਆ: ਐਤਵਾਰ 26 ਜਨਵਰੀ 1986 (13 ਮਾਘ) ਨੂੰ, ਜੂਨ 1984 ਦੇ ਫ਼ੌਜੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਉੱਨੀ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਸਰਬੱਤ ਖ਼ਾਲਸਾ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਰਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੰਥਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ (ਸਫ਼ੇ 159 ਤੋਂ 166) ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਗੁਰਮਤੇ ਨੇ:

• ਪੰਥਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਪੰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਜੋਂ ਥਾਪਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਥਕ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰਨ;
• ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਐਲਾਨਿਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਵੇਲੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ;
• ਜਥੇਦਾਰ ਗਿਆਨੀ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ, ਭਾਈ ਜਸਬੀਰ ਸਿੰਘ (ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਸਨ) ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਜਥੇਦਾਰ ਥਾਪਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਕਾਉਂਕੇ ਨੂੰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਜਥੇਦਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੈੱਡ ਗ੍ਰੰਥੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ;
• ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਏ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਬਾਬਾ ਠਾਕੁਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਦਮਦਮੀ ਟਕਸਾਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਹੱਕ ਸੱਚ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ;
• ਰਾਜੀਵ-ਲੌਂਗੋਵਾਲ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਕਹਿ ਕੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮਤੇ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਕੀਤਾ, ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਸਲੂਕ ਨੂੰ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ 2,500 ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਡੱਕਣ ਕਰਕੇ ਬਰਨਾਲਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਐਲਾਨਿਆ;
• ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਸਾਖੀ ਤੇ ਬੰਦੀ ਛੋੜ ਦਿਵਸ ਉੱਤੇ ਸਰਬੱਤ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।

ਕਿੱਥੇ: ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ, ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ।

ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਇਸ ਇਕੱਠ ਨੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਖ਼ਰੀ ਮਤੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਭਾਈ ਸਤਵੰਤ ਸਿੰਘ, ਭਾਈ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ, ਭਾਈ ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਸਿੱਖ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਦਾ ਐਲਾਨ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ 1986 ਨੂੰ ਪੰਥਕ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ। ਪੰਥਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸ਼ਿਕਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕੱਠ ਨੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿੱਥਿਆ ਅਤੇ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰ ਇਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ। Panthic.org ਮੁਤਾਬਕ ਪੰਜੇ ਹੀ ਦਮਦਮੀ ਟਕਸਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਮਾਨੋਚਾਹਲ ਨੇ ਬੱਬਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਬਾਕੀਆਂ ਨੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਮਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਅੰਕੜੇ ਹਨ: 1984 ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ 23 ਸਨ।