1955 ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬਾ ਮੋਰਚਾ
Punjabi Suba Morcha of 1955
ਅਕਾਲੀ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਨੇ 10 ਮਈ ਤੋਂ 12 ਜੁਲਾਈ 1955 ਤੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। 64 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 12,000 ਜੇਲ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਹਟਾ ਲਈ ਗਈ।
ਕੌਣ: ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ ਮੋਰਚਾ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਲਾਇਆ। ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਇਸ ਦੀ ਕਮਾਨ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਪਹਿਲੇ "ਡਿਕਟੇਟਰ", ਨੇ 10 ਮਈ 1955 ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮੁਤਾਬਕ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਦੂਜੇ "ਡਿਕਟੇਟਰ" ਚੁਣੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿੱਖ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁਤਾਬਕ 417 ਔਰਤਾਂ ਸਨ। ਜੇ.ਐੱਸ. ਗਰੇਵਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ, ਗਿਆਨੀ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂ ਗਿਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਭੀਮ ਸੇਨ ਸੱਚਰ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਸੀ।
ਕੀ ਹੋਇਆ: ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਲਈ ਹੋਏ ਦੋ ਜਨਤਕ ਮੋਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ 1960-61 ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੋਰਚੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਦੇ ਸੂਬੇ ਦੀ ਮੰਗ ਉੱਤੇ ਲੜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਗਰੇਵਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1954 ਦੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ਜਿਹੜੀਆਂ 110 ਸੀਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚੋਣ ਲੜੀ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੱਤ ਲਈਆਂ, ਜਦਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਵਾਲੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਦਲ ਨੇ ਜਿਹੜੀਆਂ 132 ਸੀਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚੋਣ ਲੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 3 ਜਿੱਤੀਆਂ।
- 6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1955: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਟ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਾਅਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਰ ਨੇ ਇਹ ਪਾਬੰਦੀ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਲਗਵਾਈ। ਗਰੇਵਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਲਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ-ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ-ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਅਰੇ ਆਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਾਅਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਸਮਝਿਆ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 31 ਦਸੰਬਰ 1954 ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਜਲੂਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਪਾਬੰਦੀ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਗਿਣਦਾ ਹੈ।
- 24 ਅਪ੍ਰੈਲ: ਅਕਾਲੀ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਾਬੰਦੀ 9 ਮਈ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ ਜਾਵੇ (ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ; ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ 10 ਮਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੋਰਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
- 10 ਮਈ: ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਿਆਨ ਮੁਤਾਬਕ ਦਸ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ। ਹਰ ਸਵੇਰ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤੇ ਅਰਦਾਸ ਮਗਰੋਂ 20 ਤੋਂ 50 ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਦਾਸ ਸਰਾਂ ਦੇ ਗੇਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ (ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ)।
- ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ: ਮੋਰਚੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲਿਸ 3 ਅਤੇ 4 ਜੁਲਾਈ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਈ।
- 12 ਜੁਲਾਈ: ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਾਬੰਦੀ ਹਟਾ ਲਈ, ਮੋਰਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ 64 ਦਿਨ ਬਾਅਦ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਕਾਂਗਰਸ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਨੇ 4 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 13 ਵੋਟਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕੀਤੀ। ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਰ ਨੇ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 64 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ 12,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਰਦ-ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀਆਂ ਗਿਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4,902 ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਤੇ 3,127 ਪੈਪਸੂ ਦੇ ਸਨ। ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਵੀ ਲਗਭਗ 12,000 ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਛਪੀ 1960 ਦੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਅਰਜ਼ੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 15,000 ਸੀ।
ਕਿੱਥੇ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ। ਵਲੰਟੀਅਰ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀਵਾਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਉਮੜ ਪਏ, ਜਿੱਥੋਂ ਅੰਦੋਲਨ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ (ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ); ਜਥੇ ਪੈਪਸੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਕਸਬਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਆਏ।
ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਮੋਰਚੇ ਨੇ ਨਾਅਰਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪਰ ਸੂਬਾ ਨਹੀਂ। ਗਰੇਵਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਕਾਰਵਾਈ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਨਾ ਸਕੀ, ਅਤੇ ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ 8 ਸਤੰਬਰ 1955 ਨੂੰ ਰਿਹਾਅ ਹੋਏ (ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ 15 ਸਤੰਬਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ) ਅਤੇ 20 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੇ ਗਏ (ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ)। ਰਾਜ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ 30 ਸਤੰਬਰ 1955 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਦੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਪੈਪਸੂ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰਲਾਉਣ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਰੱਖੀ (ਗਰੇਵਾਲ)। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1,300 ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਨੇ 16 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਇਹ ਰਿਪੋਰਟ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ 24 ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ ਨਹਿਰੂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਰੀਜਨਲ ਫ਼ਾਰਮੂਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੇ 11 ਮਾਰਚ 1956 ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ: ਇਲਾਕਾਈ ਕਮੇਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਦੋ-ਭਾਸ਼ੀ ਸੂਬਾ, ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬਾ ਨਹੀਂ (ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ)। ਸੱਚਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਉੱਤੇ ਮੁਆਫ਼ੀ ਮੰਗੀ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਮੁਤਾਬਕ 10 ਨਵੰਬਰ 1955 ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 1956 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਕੈਰੋਂ ਨੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ।
ਤੰਦਾਂ ’ਤੇ ਵਾਪਸਟਾਈਮਲਾਈਨ ’ਤੇ ਪੜ੍ਹੋਇਸਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੇਖੋ
ਸਰੋਤ
- The Sikhs of the Punjab (J. S. Grewal), pp. 188-190, Cambridge University Press (New Cambridge History of India II.3), revised edition, 1998. archive.org
- History of Sikh Struggles, vol. I (Gurmit Singh), pp. 118-120, 348, Atlantic Publishers & Distributors, New Delhi, 1989. archive.org
- The Sikhs in History (Sangat Singh), chapter on the Punjabi Suba, Sangat Singh, 2nd edition, 1995. archive.org
- A History of the Sikhs, vol. 2: 1839-2004 (Khushwant Singh), p. 295, note 14, Oxford University Press, 2004. archive.org
- Punjabi Suba Movement (entry by Karnail Singh Doad), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Tara Singh, Master (1885-1967) (entry by Baldev Raj Nayar), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Punjabi Sube De Morche Di Twarikh (1955) (Karam Singh Zakhmi, revised by Harjinder Singh Dilgeer), pp. 8-9, 20-26, 29, 94-99, Sikh Ithas Research Board, SGPC, Amritsar (undated; foreword dated 24 August 1955). archive.org