ਘਟਨਾ
ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਤਲ; ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਣਿਆ
ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ 15 ਸਤੰਬਰ 1843 ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਜ਼ੀਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕੌਣ: ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਵਰ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ; ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਸਰਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਲਹਿਣਾ (ਲਹਿਨਾ) ਸਿੰਘ; ਮੁੱਖ ਵਜ਼ੀਰ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਡੋਗਰਾ; ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਾਚਾ ਸੁਚੇਤ ਸਿੰਘ; ਫ਼ੌਜੀ ਪੰਚ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਐਵੀਟੇਬਾਇਲ; ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਮਹਾਰਾਣੀ ਜਿੰਦ ਕੌਰ ਸਮੇਤ।
ਕੀ ਹੋਇਆ: 15 ਸਤੰਬਰ 1843 ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਦੋ ਕੁ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸ਼ਾਹ ਬਿਲਾਵਲ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਦੇ ਦਸਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨ ਗਏ। ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਮੁਤਾਬਕ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਈਫ਼ਲ ਫੜਾਉਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਇਹ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜਾ ਹਥਿਆਰ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਲਹਿਣਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਧਾਵਾਲੀਏ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵਰਗਲਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਿਰ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਫ਼ੌਜੀ ਪੰਚਾਂ ਨੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਵਿੱਚ ਲੈਣਗੇ ਅਤੇ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਗੂ ਚੁਣਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਕਿਲ੍ਹਾ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਗੋਲੇ ਦਾਗ਼ੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਨਿਹੰਗ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਨੇ ਅੰਦਰ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਲਹਿਣਾ ਸਿੰਘ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਐਲਾਨਿਆ ਗਿਆ, ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਵਜ਼ੀਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸਰਪ੍ਰਸਤ। ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਇਸ ਐਲਾਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ 16 ਸਤੰਬਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ 18 ਸਤੰਬਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕਿੱਥੇ: ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸ਼ਾਹ ਬਿਲਾਵਲ ਦੀ ਬਾਰਾਂਦਰੀ ਅਤੇ ਪਰੇਡ ਦਾ ਮੈਦਾਨ, ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ।
ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰਾਜ, ਜੋ 20 ਜਨਵਰੀ 1841 ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਦੋ ਸਾਲ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਚੱਲਿਆ, ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਖ਼ੁਸ਼ਵੰਤ ਸਿੰਘ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਰਬਾਰੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਫ਼ੌਜੀ ਪੰਚਾਂ ਦੇ ਕਾਬੂ ਹੇਠ ਕਠਪੁਤਲੀਆਂ ਬਣ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਤਨਖ਼ਾਹਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਸ ਕਤਲ ਪਿੱਛੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਨ, ਕਿ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਿਪਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਕਲਕੱਤੇ ਦੀ ਪ੍ਰੈੱਸ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਿੰਦ ਕੌਰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਦਸੰਬਰ 1846 ਵਿੱਚ ਭੈਰੋਵਾਲ ਦੀ ਸੰਧੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਟਾਈਮਲਾਈਨ ’ਤੇ ਪੜ੍ਹੋਇਸਦੇ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਵੇਖੋ
ਸਰੋਤ
- Sher Singh, Maharaja (1807-1843), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Ajit Singh Sandhanvalia (d. 1843), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Dhian Singh, Raja (1796-1843), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Duleep Singh, Maharaja (1838-1893), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Jind Kaur, Maharani (1817-1863), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- The Fall of the Kingdom of the Punjab, chapters 4 and 5, Khushwant Singh, Orient Longmans 1962 (Penguin India digital edition 2014). apnaorg.com