ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ
Zakariya Khan
1726 ਤੋਂ 1745 ਤੱਕ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਮੁਗ਼ਲ ਗਵਰਨਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਨਾਮ ਰੱਖੇ, 1733 ਵਿੱਚ ਨਵਾਬੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ 1726 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1745 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਮੁਗ਼ਲ ਗਵਰਨਰ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਗਵਰਨਰ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਸਰੇਆਮ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਦੁਸ ਸਮਦ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਬਣਿਆ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ 1713 ਤੋਂ 1720 ਤੱਕ ਜੰਮੂ ਅਤੇ 1720 ਤੋਂ 1726 ਤੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਸੰਬਰ 1715 ਵਿੱਚ ਗੁਰਦਾਸ ਨੰਗਲ ਵਿਖੇ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਫੜੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ।
ਅਹਿਮ ਪੜਾਅ
- 1726: ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਜਥੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਫ਼ਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛਾਪੇ ਮਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
- 1733: ਉਹ ਸਿੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਸੁਬੇਗ ਸਿੰਘ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਬ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਅਤੇ ਕਈ ਪਰਗਨਿਆਂ ਦੀ ਜਾਗੀਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਲੀਆ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਇਹ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਸੁਣਨ ਲਈ ਵਿਸਾਖੀ ਮੌਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
- 1735: ਫ਼ਸਲ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਜਾਗੀਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਵੇ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੱਲੇਵਾਲ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾਵਾਂ: ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਜਾਬੰਦ ਪੈਮਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਿੱਖ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਦਸ ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਦੀ ਖੋਪਰੀ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਰੁਪਏ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੇਣਾ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲਾ ਜੁਰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- 1737: ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਲੀ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 5,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਟੈਕਸ ਭਰਨ ਉੱਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਭੰਗੂ ਮੁਤਾਬਕ 10,000 ਰੁਪਏ)। ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਜਾਜ਼ਤ ਇੱਕ ਚਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਲਈ ਦੀਵਾਨ ਲਖਪਤ ਰਾਏ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜ ਭੇਜੀ ਗਈ। ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਇਕੱਠਾ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟੈਕਸ ਨਾ ਭਰਨ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸਲਾਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੌਤ ਚੁਣੀ।
- ਸਰੇਆਮ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ: ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਤਸੀਹਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਡੀ, ਨਖ਼ਾਸ, ਵਿੱਚ ਸਰੇਆਮ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਹੀਦਗੰਜ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
- 1 ਜੁਲਾਈ 1745: ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਭੰਗੂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੀ ਸਿੱਖ ਪਰੰਪਰਾ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੇਸ ਕਟਵਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਖੋਪਰੀ ਲਾਹੀ ਗਈ ਸੀ: ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਕਰੀਆ ਖ਼ਾਨ ਉਹ ਗਵਰਨਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਵਾਬੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਹੋਈ।
ਤੰਦਾਂ ’ਤੇ ਵਾਪਸਇਸਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੇਖੋ
ਸਰੋਤ
- Zakariya Khan (d. 1745), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Mani Singh, Bhai (d. 1737), The Encyclopaedia of Sikhism (ed. Harbans Singh), Punjabi University, Patiala. eos.learnpunjabi.org
- Taru Singh (the account of the tradition about Zakariya Khan's death, from Ratan Singh Bhangu; Wikipedia, used because the Encyclopaedia page for Taru Singh did not load), Wikipedia. en.wikipedia.org