ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ
ਜ਼ਮਾਨ ਸ਼ਾਹ ਦੁੱਰਾਨੀ
ਅਫ਼ਗ਼ਾਨ ਹਾਕਮ (1793 ਤੋਂ 1801) ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਟਾਕਰਾ ਕੀਤਾ। 1801 ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਕੇ ਗੱਦੀਓਂ ਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਪੈਨਸ਼ਨਰ ਵਜੋਂ ਮੁਕਾਈ।
ਜ਼ਮਾਨ ਸ਼ਾਹ ਦੁੱਰਾਨੀ 1793 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੈਮੂਰ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਗਭਗ 23 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਹਾਕਮ ਬਣਿਆ ਅਤੇ 1801 ਤੱਕ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ। ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸਾਲ 1767 ਜਾਂ 1770 ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨ ਤਾਕਤ ਬਹਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ (ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ)।
ਪੰਜਾਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ
- ਲਗਭਗ 1795: ਹਸਨ ਅਬਦਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਪਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਮਹਿਮੂਦ ਦੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਬਾਅਦ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਹਸਨ ਅਬਦਾਲ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਚੱਕੀਆਂ ਤੋਂ ਰੋਹਤਾਸ ਖੋਹ ਲਿਆ। ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉਸ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੱਖ ਸਰਦਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੋਹਤਾਸ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ।
- ਪੱਤਝੜ 1796: ਤੀਜੀ ਵਾਰ 30,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਿੰਧ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਦਿੱਲੀ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਬਹੁਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲ ਲਈ, ਲਾਹੌਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛਾਪੇ ਮਾਰੇ।
- ਜਨਵਰੀ 1797: ਮਹਿਮੂਦ ਦੀ ਬਗ਼ਾਵਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਪਿਆ। ਸਿੱਖ ਜਿਹਲਮ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਨ ਖੋਹ ਲਿਆ।
- 27 ਨਵੰਬਰ 1798: ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਟਾਕਰੇ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵੱਲ ਭੇਜੀ ਇੱਕ ਟੁਕੜੀ ਨੂੰ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਦਾਰ ਲਗਭਗ ਦਸ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਬਾਹਰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੱਕ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਿਮੂਦ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ ਮੁੜ ਗਿਆ।
- ਜੁਲਾਈ 1799: ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਲਾਹੌਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਤੋਪਾਂ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਿਆਂ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖ਼ਿਤਾਬ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਹ ਮੰਨ ਲਈ।
ਬਾਰਕਜ਼ਈਆਂ ਨੇ ਜ਼ਮਾਨ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਤਖ਼ਤਾ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮੂਦ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਹਿਮੂਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਵਾ ਕੇ ਕਾਬਲ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ (ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ)। ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਸਰਜਨ ਦਾ ਨਾਂ ਅਸਦ ਖ਼ਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਲਪਿੰਡੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਆਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ 1,500 ਰੁਪਏ ਮਹੀਨਾ ਭੱਤਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੁਤਬੇ ਮੁਤਾਬਕ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੁਧਿਆਣੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪੈਨਸ਼ਨਰ ਵਜੋਂ ਰਿਹਾ। ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 13 ਸਤੰਬਰ 1845 ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਹਿੰਦ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦ ਸਰਹਿੰਦੀ ਦੇ ਮਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਹਿਮ ਪੜਾਅ
- 1793: ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਹਾਕਮ ਬਣਿਆ।
- ਪੱਤਝੜ 1796: ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਸਿੰਧ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
- 27 ਨਵੰਬਰ 1798: ਬਿਨਾਂ ਲੜੇ ਲਾਹੌਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ।
- ਜੁਲਾਈ 1799: ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੁਆਚੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਮੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
- 1801: ਮਹਿਮੂਦ ਹੱਥੋਂ ਗੱਦੀਓਂ ਲਾਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
- 1845: ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ।
ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਰਾਨੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਅੱਗੇ ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਟਾਕਰਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਮਾਨ ਸੰਭਾਲੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਨਾਹ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ: ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ।
ਸਰੋਤ
- Shah Zaman, Encyclopaedia of Sikhism. eos.learnpunjabi.org
- Ranjit Singh (1780-1839), Encyclopaedia of Sikhism. eos.learnpunjabi.org
- Zaman Shah Durrani, Wikipedia. en.wikipedia.org