ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ
ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ
ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਹੈ ਕਿ ਨਵੰਬਰ 1984 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਕਤਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਆਗੂ ਨਾਨਾ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਦੇ 1984 ਦੇ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੈ।
ਸ਼ਮਸੁਲ ਇਸਲਾਮ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹਨ, ਜੋ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਤਵ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲਿਖਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਦਲੀਲ ਕਰਕੇ ਅਹਿਮ ਹਨ: ਕਿ ਨਵੰਬਰ 1984 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਜਿਊਂਦੀ ਜਨਤਕ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਹਨ। ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਦਲੀਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1973 ਤੋਂ 2013 ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਅਤੇ ਮੇਨਸਟ੍ਰੀਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਆਵਤੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਵਜੋਂ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕ ਮੰਡਲੀ ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨੋ ਦ ਆਰਐੱਸਐੱਸ, ਹਿੰਦੂਤਵ ਐਂਡ ਫ਼ਾਸ਼ਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਰਿਲੀਜੀਅਸ ਡਾਇਮੈਂਸ਼ਨਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲਿਜ਼ਮ: ਏ ਸਟੱਡੀ ਆਫ਼ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
1984 ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ
- “ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ 1984: ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਭਾਲ” (10 ਅਪ੍ਰੈਲ 2009) ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਹ ਆਮ ਧਾਰਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਤਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਵਰਕਰ ਸਨ, ਪਰ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੋਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਕਦੇ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਨਾਨਾਵਤੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੜਤਾਲ ਕਰੇ ਕਿ ਜਾਰਜ ਫ਼ਰਨਾਂਡੇਜ਼ ਦੇ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਨੇ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਇੰਦਰਾ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਦੀ ਮਿਲੀਭੁਗਤ” ਦੀ ਸੁਰਖ਼ੀ ਹੇਠ ਛਾਪਿਆ, ਕੀ ਉਹ ਸਿਆਸਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਕਤਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ।
- ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਬੂਤ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, “ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਦੇ ਪਲ” ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਨਾਨਾ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਨੇ 8 ਨਵੰਬਰ 1984 ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਤਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਹਿ ਕੇ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਤਲ ਜਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਾਲਾਤ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਜਾਰਜ ਫ਼ਰਨਾਂਡੇਜ਼ ਦੇ ਸੰਪਾਦਨ ਹੇਠ ਛਪਦੇ ਹਿੰਦੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀਪੱਖ ਵਿੱਚ 25 ਨਵੰਬਰ 1984 ਨੂੰ “ਇੰਦਰਾ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਦੀ ਮਿਲੀਭੁਗਤ” ਸੁਰਖ਼ੀ ਹੇਠ ਛਪਿਆ।
- ਮੇਨਸਟ੍ਰੀਮ (2 ਦਸੰਬਰ 2018) ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਕੂਮਤ, ਕੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪਾਰਟੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀਆਂ, ਕਿ ਮਰਵਾਹ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਸਮੇਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਇਹ ਰਾਸ ਨਾ ਆਇਆ, ਕਿ ਜਸਟਿਸ ਰੰਗਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ ਦੀ 1987 ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਨਾਂ ਲਏ “ਗੁੰਡਿਆਂ” ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਨੌਂ ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਅਤੇ ਬੀਜੇਪੀ ਨੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਕੀਲ ਐੱਚ.ਐੱਸ. ਫੂਲਕਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਆਸੀ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ: ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ ਇੰਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਗਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਗਮ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਏਬੀਵੀਪੀ ਨੇ ਮੰਗਲੌਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਹਿੰਦੂ-ਵਿਰੋਧੀ” ਕਿਹਾ।
ਕਿਸ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: 1984 ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਊਂਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਮੁਖ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।
ਸਰੋਤ
- Genocide 1984: Long Search For Culprits (Shamsul Islam, 10 April 2009), Countercurrents. countercurrents.org
- Shamsul Islam, article on the failure to punish those responsible for the 1984 killings (Mainstream, Vol. LVI, No. 50, 2 December 2018), Mainstream Weekly. mainstreamweekly.net
- Shamsul Islam (author), Wikipedia (used for career and controversies; no better source loaded). en.wikipedia.org