ਪੰਜਾਬ ਪੀਪਲਜ਼ ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣਿਆ, ਫਿਰ ਜਨਤਕ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ
Punjab People's Commission is formed, then barred from public sittings
26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1998 ਨੂੰ ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਨੇ ਅਗਵਾ, ਲਾਪਤਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਸਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਤਿੰਨ ਜੱਜਾਂ ਦਾ ਪੀਪਲਜ਼ ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣਾਇਆ; ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ 20 ਦਸੰਬਰ 1999 ਨੂੰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਜਨਤਕ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕੌਣ: ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲਾਪਤਾ ਕਰਨ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਤਾਲਮੇਲ ਕਮੇਟੀ (ਸੀਸੀਡੀਪੀ), ਜਿਸ ਨੇ 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1998 ਨੂੰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰ: ਕਲਕੱਤਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਡੀ.ਐੱਸ. ਤੇਵਤੀਆ, ਅਤੇ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਜੱਜ ਐੱਚ. ਸੁਰੇਸ਼ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਜੱਜ ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ। ਇਸ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।
ਕੀ ਹੋਇਆ: ਰਿਡਿਊਸਡ ਟੂ ਐਸ਼ਜ਼ ਮੁਤਾਬਕ ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਨੇ ਓਦੋਂ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ ਜਦੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਸਰਕਾਰ ਸੱਚ ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਚੋਣ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ 1979 ਤੋਂ 1997 ਤੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਗਵਾ, ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਤਸ਼ੱਦਦ, ਜਬਰੀ ਲਾਪਤਾ ਕਰਨ, ਬਿਨਾਂ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੇ ਕਤਲਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਸਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਹੱਲ ਸੁਝਾਉਣੇ ਸਨ।
ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਨੂੰ 524 ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 422 ਮੁਕੰਮਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 573 ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ: 230 ਜਬਰੀ ਲਾਪਤਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ, 188 ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕਤਲ, ਪੁਲਿਸ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਤਸ਼ੱਦਦ ਦੇ 102 ਕੇਸ, ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਦੇ 48, ਅਤੇ "ਮਿਲੀਟੈਂਟਾਂ" ਦੇ ਸਿਰ ਲਾਏ ਚਾਰ ਕਤਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰਨਾ।
ਪਹਿਲੀ ਜਨਤਕ ਸੁਣਵਾਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ 8 ਤੋਂ 10 ਅਗਸਤ 1998 ਨੂੰ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਗੈਸਟ ਹਾਊਸ ਨੇ ਐਨ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁਕਿੰਗ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਕ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਬੀਜੇਪੀ, ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਸੀਪੀਆਈ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਇਸ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੈਨਲ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਾਹੌਲ ਵਿਗੜੇਗਾ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਮਨੋਬਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਵੇਗਾ”। ਪਾਬੰਦੀ ਮੰਗਦੀਆਂ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਗੋਇਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇਸ ਦੇ ਕਨਵੀਨਰ ਰਾਮ ਨਾਰਾਇਣ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ। ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਂਗਰਸਮੈਨ ਡੈਨ ਬਰਟਨ ਨੇ 15 ਸਤੰਬਰ 1998 ਨੂੰ ਹਾਊਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ “ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ” ਹੈ।
20 ਦਸੰਬਰ 1999 ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਬੈਂਚ ਨੇ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਤੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਰਟਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਨੂੰ “ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ”, ਤਾਂ ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕੇ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲਿਖਤੀ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ “ਅਮਨ-ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ”। ਦ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਦੀ ਸਜ਼ਾ” ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕਿੱਥੇ: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਬੈਠਕ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ।
ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਰਿਡਿਊਸਡ ਟੂ ਐਸ਼ਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੱਚੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਮੁਤਾਬਕ ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਆਇਆ, ਸੀਸੀਡੀਪੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਲਿਹਾਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਤੰਦਾਂ ’ਤੇ ਵਾਪਸਟਾਈਮਲਾਈਨ ’ਤੇ ਪੜ੍ਹੋਇਸਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੇਖੋ
ਸਰੋਤ
- Reduced to Ashes: The Insurgency and Human Rights in Punjab, Final Report: Volume One (Ram Narayan Kumar with Amrik Singh, Ashok Agrwaal and Jaskaran Kaur), pp. 108-114 (printed folios), South Asia Forum for Human Rights, Kathmandu, May 2003. archive.org
- Punjab People's Commission Must Be Preserved (Extension of remarks by Hon. Dan Burton, Congressional Record, 15 September 1998, p. E1727), US House of Representatives (copy hosted by the Federation of American Scientists). irp.fas.org