ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 1917 ਦੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਟਿਕ ਬਾਰਡ ਜ਼ੋਨ ਬਣਾਇਆ

ਕੌਣ: ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੁੱਡਰੋ ਵਿਲਸਨ ਦੇ ਵੀਟੋ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਹ ਐਕਟ ਪਾਸ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਵਾਸੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਿੱਖ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸੇਫ਼ਿਕ ਨੌਰਥ-ਵੈਸਟ ਦੀਆਂ ਮਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ।

ਕੀ ਹੋਇਆ: ਵਿਲਸਨ ਨੇ 14 ਦਸੰਬਰ 1916 ਨੂੰ ਬਿੱਲ ਉੱਤੇ ਵੀਟੋ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਊਸ ਨੇ 1 ਫ਼ਰਵਰੀ 1917 ਨੂੰ 287 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 106 ਵੋਟਾਂ ਨਾਲ ਵੀਟੋ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸੈਨੇਟ ਨੇ 5 ਫ਼ਰਵਰੀ 1917 ਨੂੰ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ 62 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 20 ਵੋਟਾਂ ਨਾਲ; ਈਬਸਕੋ ਦੇ ਰਿਸਰਚ ਸਟਾਰਟਰ ਮੁਤਾਬਕ 62 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 19। ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ 16 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਸਕਣ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੇਣ। ਇਸ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਟਿਕ ਬਾਰਡ ਜ਼ੋਨ ਵੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਲੈਟੀਚਿਊਡ ਅਤੇ ਲੌਂਗੀਚਿਊਡ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ, ਚੀਨ, ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ, ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ, ਅਰਬ, ਬਰਮਾ, ਸਿਆਮ, ਮਲਾਇਆ ਦੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ, ਡੱਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼, ਯੂਰਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦਾ ਰੂਸ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਪੌਲੀਨੇਸ਼ੀਆਈ ਟਾਪੂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਨੂੰ 1924 ਦੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਆਫ਼ਿਸ ਆਫ਼ ਦ ਹਿਸਟੋਰੀਅਨ ਮੁਤਾਬਕ ਐਕਟ ਨੇ ਇਸ ਖ਼ਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਯੂਸੀ ਡੇਵਿਸ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਡਾਇਸਪੋਰਾ ਡਿਜੀਟਲ ਆਰਕਾਈਵ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ 1907 ਤੋਂ 1910 ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 7,000 ਲੋਕ ਆਏ ਅਤੇ ਇਸ ਐਕਟ ਨੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲੇ। 1924 ਦੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਟ ਗਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਹੁਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਪਨਾਮਾ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਕੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; 1922 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਮ ਫ਼ੀਸ 400 ਡਾਲਰ ਸੀ, ਉਸੇ ਆਰਕਾਈਵ ਮੁਤਾਬਕ।

ਜਿਹੜੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਬੰਦਸ਼ਾਂ ਸਨ। ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੇ 1913, 1920 ਅਤੇ 1921 ਦੇ ਏਲੀਅਨ ਲੈਂਡ ਲਾਅਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਾਗਰਿਕ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਖੇਤੀ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪੱਟੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਜਾਂ ਖ਼ਰੀਦਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ 1923 ਵਿੱਚ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਥਿੰਦ ਦੀ ਉਹ ਅਪੀਲ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੀ, ਆਰਕਾਈਵ ਮੁਤਾਬਕ। ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ 1946 ਦੇ ਲੂਸ-ਸੈਲਰ ਐਕਟ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਭਾਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲੀਪੀਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰਾ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਨ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ 100 ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ 1952 ਦੇ ਮੈਕਕੈਰਨ-ਵਾਲਟਰ ਐਕਟ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਧਿਆ।

ਕਿੱਥੇ: ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੈਨ ਫ਼ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਬੇਅ ਵਿੱਚ ਏਂਜਲ ਆਈਲੈਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਦਾਖ਼ਲੇ ਦੀਆਂ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਏਂਜਲ ਆਈਲੈਂਡ ਦਾ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਟੇਸ਼ਨ 1910 ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਕਰੀਬ 7,000 ਪੰਜਾਬੀ ਮੋਢੀ ਇੱਥੋਂ ਲੰਘੇ, ਆਰਕਾਈਵ ਮੁਤਾਬਕ।

ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਲਗਭਗ ਸਾਰੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਰੁਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ 1946 ਦੇ ਲੂਸ-ਸੈਲਰ ਐਕਟ ਤੱਕ ਬੰਦ ਰਹੀ, ਯੂਸੀ ਡੇਵਿਸ ਆਰਕਾਈਵ ਅਤੇ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਕ। ਯੂਸੀ ਡੇਵਿਸ ਆਰਕਾਈਵ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1920ਵਿਆਂ ਅਤੇ 1930ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਬਹੁਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ। ਇਹ ਐਕਟ 1907 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿੱਲ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਫ਼ਰ ਵਾਲੇ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਨੌਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।