ਮੁਕਤਸਰ ਦੀ ਜੰਗ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਮੁਕਤੇ

ਕੌਣ: ਮਾਝੇ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਿੱਖ, ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੌਰਾਨ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ; ਝਬਾਲ ਦੀ ਮਾਈ ਭਾਗੋ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜ ਲਿਆਈ; ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸ਼ਾਹੀ ਫ਼ੌਜ।

ਕੀ ਹੋਇਆ: ਲੰਮੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਲੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਬੇਦਾਵਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਲੋਂ ਨਾਤਾ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਏ ਸਨ। 1705 ਵਿੱਚ ਮਾਈ ਭਾਗੋ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਛੱਡ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਤੁਰ ਪਈ; ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਮੁਤਾਬਕ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। ਖਿਦਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਆਂ ਨੇ ਢਾਬ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਣ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਨੇਰ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਮੋਰਚੇ ਸੰਭਾਲੇ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਕੋਹਾਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਭੰਡਾਰ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝਾੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਦਰਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੰਬੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਣ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵਾਛੜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਧਾਵਾ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਸਿੰਘ ਤੱਕ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਲਗਭਗ 1.5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਇੱਕ ਰੇਤਲੇ ਟਿੱਬੇ ਤੋਂ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਫਿਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਆਏ, ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਾਝੇ ਦੇ ਜਥੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਂਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰੀ ਸਿੰਘ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਮ ਤੋੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੋ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਬੇਦਾਵਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਮੁਕਤੇ, ਯਾਨੀ ਚਾਲੀ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਸਿੰਘ, ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਢਾਬ ਮੁਕਤਸਰ, ਯਾਨੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਵਰ, ਕਹੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਮਾਈ ਭਾਗੋ, ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੀ ਇਕੱਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਕੋਲ ਮਰਦਾਵੇਂ ਲਿਬਾਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗ-ਰੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਰਹੀ ਅਤੇ 1708 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਬਿਦਰ ਨੇੜੇ ਜਿਨਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵਸੀ। ਭੱਟ ਵਹੀਆਂ, ਯਾਨੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਲਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਖਾਤੇ, ਇਸ ਜੰਗ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ 29 ਦਸੰਬਰ 1705 ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਕਿੱਥੇ: ਖਿਦਰਾਣਾ, ਹੁਣ ਮੁਕਤਸਰ, ਪੰਜਾਬ। ਪੰਜ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਇਸ ਜੰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿੱਬੇ ਉੱਤੇ ਟਿੱਬੀ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਗੰਜ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਲੀਆਂ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਹ ਅਹਿਮ ਕਿਉਂ ਸੀ: ਚਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੜ ਆਏ, ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਗਏ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਜਾਨਾਂ ਵਾਰ ਗਏ। ਹਰ ਸਾਲ ਮੁਕਤਸਰ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਘੀ ਦਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਫ਼ਰਵਰੀ 1923 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ, ਹੁਣ ਦਮਦਮਾ ਸਾਹਿਬ, ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 20 ਜਨਵਰੀ 1706 ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ।

ਤਾਰੀਖ਼ ਬਾਰੇ: ਇਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਆਫ਼ ਸਿੱਖਇਜ਼ਮ ਭੱਟ ਵਹੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ 29 ਦਸੰਬਰ 1705 ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਕਾਲ-ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਮਕੌਰ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਂਟਰੀ ਇਸੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਛੱਡਣ, ਚਮਕੌਰ ਅਤੇ ਸਰਹਿੰਦ ਬਾਰੇ ਐਂਟਰੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।